LatineRecensere

AppellatioRecensere

NotatioRecensere

vigeo + -ilis

NomenRecensere

vĭgĭl, ~is masc.

  1. subst. Miles qui ad custodiendum exercitus, castrorum, vel alius loci ab occasione, periculo, vel igne positus est, praecipue noctu.
    Vigiles sopitos excitaverunt.
    (Cic., Liv., Lucr., Ov., Sall., Verg.)
  2. adj. poët. Vigilans.
    (Hor., Ov., Verg.)

DeclinatioRecensere

sing. plur.
nom. vĭgil vĭgilēs I
gen. vĭgilis vĭgilum II
dat. vĭgilī vĭgilibus III
acc. vĭgilem vĭgilēs IV
abl. vĭgile vĭgilibus VI
voc. vĭgil vĭgilēs V

TranslationesRecensere

Anglice

watchman en; sentinel en — they woke the sleeping watchmen, “vigiles sopitos excitaverunt”

Graeca Antiqua

νυκτοφύλαξ (nyctophylax, masc.)

Hispanice

centinela masc. es

LociRecensere

Latinitas RomanaRecensere

class. subst.

adj.

Vide etiamRecensere

Formae affinesRecensere

  vigil etiam dictio est in aliis linguis: