LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈkuːroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cū·rō — morphologica: cur-o

NotatioRecensere

Latine: cūra

Verbum transitivumRecensere

cūr|ō, -āre, -āvi, -ātum

  1. (Generatim) in aliqua re elaboro, curam studium, diligentiam adhibeo, studeo, operam do, laboro.[1]
  2. (Cum accusativo) curam habere alicujus rei, parare, purgare, colere, administrare, conficere.[1]
  3. (Speciatim, terminus technicus cum accusativo) de magistratu, vel publico aliquo munere pro administrare, regere.[1]
  4. (Saepe etiam est medicorum) aegris inservire, morbos sanare.[1]
  5. (Pecuniam) solvere.[1]

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
cūr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cūrō cūrem   cūrābam cūrārem cūrābō  
II. sing. cūrās cūrēs cūrā! cūrābās cūrārēs cūrābis cūrātō!
III. sing. cūrat cūret   cūrābat cūrāret cūrābit cūrātō!
I. plur. cūrāmus cūrēmus   cūrābāmus cūrārēmus cūrābimus  
II. plur. cūrātis cūrētis cūrāte! cūrābātis cūrārētis cūrābitis cūrātōte!
III. plur. cūrant cūrent   cūrābant cūrārent cūrābunt cūrantō!
Thema Vox passiva
cūr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cūror cūrer   cūrābar cūrārer cūrābor  
II. sing. cūrāris cūrēris cūrāre! cūrābāris cūrārēris cūrāberis cūrātor!
III. sing. cūrātur cūrētur   cūrābātur cūrārētur cūrābitur cūrātor!
I. plur. cūrāmur cūrēmur   cūrābāmur cūrārēmur cūrābimur  
II. plur. cūrāminī cūrēminī cūrāminī! cūrābāminī cūrārēminī cūrābiminī
III. plur. cūrantur cūrentur   cūrābantur cūrārentur cūrābuntur cūrantor!
Thema Vox activa
cūrāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. cūrāvī cūrāverim cūrāveram cūrāvissem cūrāverō
II. sing. cūrāvistī cūrāveris cūrāverās cūrāvissēs cūrāveris
III. sing. cūrāvit cūrāverit cūrāverat cūrāvisset cūrāverit
I. plur. cūrāvimus cūrāverimus cūrāverāmus cūrāvissēmus cūrāverimus
II. plur. cūrāvistis cūrāveritis cūrāverātis cūrāvissētis cūrāveritis
III. plur. cūrāvērunt cūrāverint cūrāverant cūrāvissent cūrāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
cūrāre cūrāvisse cūrātūrum,
-am, -um esse
cūrāns   cūrātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
cūrārī cūrātum,
-am, -um esse
cūrātum īrī   cūrātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
cūrandī cūrandus, -a, -um cūrātum cūrātū

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

In aliqua re elaborodilatare ▼
In aliqua re elaborocollabi ▲
Curam habere alicujus reidilatare ▼
Curam habere alicujus reicollabi ▲
Administrare, regeredilatare ▼
Administrare, regerecollabi ▲
Aegris inservire, morbos sanaredilatare ▼
Aegris inservire, morbos sanarecollabi ▲
Pecuniam solveredilatare ▼
Pecuniam solverecollabi ▲

Discretiva

  curo dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

HispaniceRecensere

curoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
curo prima singularis praesens activa indicativus curar
AppellatioRecensere
 API: [ˈkuɾo]
Syllabificatio phonetica: cu·ro — morphologica: cur-o

ItaliceRecensere

curoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
curo prima singularis praesens activa indicativus curare
AppellatioRecensere
 API: /ˈkuro/
Syllabificatio phonetica: cu·ro — morphologica: cur-o

LusitaneRecensere

curoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
curo prima singularis praesens activa indicativus curar
AppellatioRecensere
 API: [ˈkuru](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: cu·ro — morphologica: cur-o

Fontes

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 921 — “CŪRO, as, āvi, ātum, are, a.”